غلبه بر تنهایی

۷ روش واقعی غلبه بر تنهایی که می تواند هرکسی را از تنهایی در بیاورد

اگر الان اینجا هستی احتمال می دهم که در زندگی کمی احساس تنهایی می کنی و می خواهی بدانی واقعا چطور می توان به تنهایی غلبه کرد.

و اطمینان دارم دنبال روش هایی می گردی که در دنیای واقعی جواب بدهند و نه آن سری از راه کارهایی که صرفا جنس تئوری دارند و در آخر روز ما را مجبور می کنند با دوست های خیالی مان صحبت کنیم.

اینجا هستم تا بتوانم به تو کمک کنم.

به این خاطر که ۱۰ سال پیش، زمانی که می خواستم کسب و  کارم را شروع کنم با سیاه ترین کابوس تنهایی درگیر بودم.

من از کار کارمندی که در یک شرکت غرفه سازی داشتم استعفا داده بودم و تا آخر سال برایم چیزی حدود ۷۰۰ هزار تومان باقی مانده بود.

تصور کن تا آخر سال باید با این پول هم زندگی کنی و هم یک کسب و کار جدید راه اندازی کنی. تصورش هم آزار دهنده است.

وقتی که قرار است تا آخر سال، پولی که داری را جیره بندی کنی واضح است که دیگر خبری از بیرون رفتن های دسته جمعی و کافه گردی ها و… نخواهد بود.

ساده بگویم. تا به خودم آمدم متوجه شدم همه رفتند. هیچ اثری از دوستانم باقی نمانده بود. انگار هیچوقت وجود نداشتند.

می دانم تنهایی چگونه است و چه حسی دارد.:

 

به سختی تشخیص می دهی کی هستی و چرا اصلا هستی!

به همین خاطر است که تنهایی یک نسخه متفاوت از تو می سازد.

  • وقتی که در جمع هستی با اینکه از درون احساس درد می کنی اما سعی می کنی تظاهر به خوشحالی کنی.
  • احساس می کنی روابط عاطفی کم عمقی داری.
  • دیدن زوج های عاشق تو را عصبانی می کند.
  • وقتی که با یک آدم جدید آشنا می شوی بیش از حد به آن ها می چسبی.
  • بشدت نگران این هستی که دیگران چگونه درباره تو قضاوت می کنند. آیا دوستت دارند یا خیر.
  • همیشه خسته هستی و مهم نیست که چقدر واقعا استراحت کرده باشی یا خوابیده باشی.

 

به لحاظ علمی تو تنها نیستی. تو احساس تنهایی را داری.

تعریف تنهایی به لحاظ علمی به زمانی گفته می شود که هیچ انسانی در اطراف تو وجود نداشته باشد. بطور مثال در یک جزیره عجیب و غریب افتاده باشی که کسی آنجا زندگی نمی کند. اما برای اکثر مردم اینگونه نیست آنها احساس تنهایی می کنند.

تفاوتی ندارد در خانه باشند یا یک جمع بیست نفره. در آخر روز باز هم احساس می کنند تنها هستند.

در واقعیت احساس تنهای بسیار خطرناکتر از تنهایی است چون می تواند بطور کامل تو را فلج کند. نه انگیزه ای برای صبح بیدار شدن خواهی داشت و نه انگیزه ای برای انجام کاری یا داشتن هدف.

به همین خاطر می خواهم در این مقاله بهت کمک کنم یکبار برای همیشه بتوانی به احساس تنهایی غلبه کنی.

۷ روشی که امروز برایت می نویسیم چیزهایی هستند که آرزو داشتم یکی ۱۰ سال پیش برایم نوشته بود.

 

قدم اول: نادیده اش نگیر

احساس تنهایی چیزی نیست که یهو بیاید و خود به خود برود. نتایج تحقیقات علمی نشان داده است که احساس تنهایی بخاطر یک سری از تغییراتی است که در هورمن هایت بوجود آمده است.

افرادی که احساس تنهایی دارند به لحاظ هورمونی متفاوت از سایر مردم هستند.

اکسیتوسین OXYTOCIN :

اکسیتوسین زمانی که ترشح می شود یکی از بهترین احساس های دنیا را خواهی داشت.

زمانی که کنار دوستانت هستی یا کنار کسی که می تواند تو را بخنداند یا دوستت دارد یا حتی کنار مادر یا پدرت هستی اکسیتوسین ترشح می شود.

این هرمون نقش کلیدی در روابط ما بازی می کند و هورمونی است که باعث اعتماد دیگران به ما می شود.

 

کورتیزول CORTISOL :

کورتیزول هورمون اصلی استرس بدن است که نقش هشدار دهنده را نیز بازی می کند.

وقتی که هورمون کورتیزول بیش از حد در بدن ترشح شود احساس وحشت زدگی و عصبی بودن خواهی داشت.

 

آدرنالین ADRENALINE :

این هورمون در شرایط بحرانی در بدن ترشح می شود و باعث می شود قلب شدید تر بتپد و جریان فشار خون در بدن افزایش پیدا کند.

وقتی که این هورمون در بدن ترشح می شود احساس می کنی روی لبه تیغ حرکت میکنی. برایت بی نهایت سخت و دشوار خواهد بود اگر بخواهی ریلکس کنی یا استراحت کنی. چون وظیفه این هورمون این است که تو را از شرایط بحرانی نجات دهد.

معرفی این سه هورمون و آشنا شدن با ماهیت کارکرد هر کدام به تو کمک می کند که متوجه شوی هر بار چه اتفاقی درونت در جریان است.

 

 

قدم دوم: کمترش کن تا زیاد شود

بعضی وقتها ما در زندگی احساس می کنیم چیزی را گم گردیم و یا نداریم اما واقعیت ماجرا این است که عموما این احساس به این دلیل رخ می دهد که ما بیش از حد چیزهایی را داریم که اصلا نمی خواهیم.

  • تلویزیون و فیلم ها همیشه سعی می کنند انواع مختلفی از دوستی ها را نشان بدهند که شاید اصلا ما دوست نداشته باشیم آن شکل از دوستی را داشته باشیم اما احساس می کنیم چون تجربه اش نکردیم حتما یک چیزی کم داریم.
  • در اینستاگرام به پست های دوستنمان و اینکه کجاها رفته اند و چه کارهایی کرده اند نگاه می کنیم و احساس می کنیم خیلی خب ما هم باید انجامش دهیم.
  • موبایل مان همه جا کنارمان است و احساس می کنیم بدون آن یک چیز بزرگ را گم کرده ایم.
  • خودمان را با کار کردن بیش از حد و فکر کردن درباره آن خفه کرده ایم.

تا به حال دقت کرده ای چقدر از زمانت را در حال نگاه کردن به صفحه گوشی یا مانیتور هستی و چقدر کم در محیط های دوستانه واقعی و فیزیکی هستی؟

هر چقدر بیشتر به صفحه گوشی یا مانیتور نگاه کنی بیشتر عصبی و کلافه خواهی شد و در مقابلش هر چقدر بیشتر بصورت فیزیکی در جمع مردم یا دوستان قرار بگیری بیشتر احساس راحتی و آرامش خواهی کرد.

گوشی و مانیتور کامپیوتر حکم افزایش دهنده هورمون کورتیزول را دارند و قرار گرفتن در محیط دوستانه یا کنار مردم حکم افزایش دهنده هورمون اکسیتوسین را دارند.

 

قدم سوم: ظرفیت باک بنزین نیاز اجتماعی ات را پیدا کن

یکی از مهمترین قدم هایی که باید برداری این است که متوجه شوی تا چه حد نیاز به روابط اجتماعی داری.

آدم ها با یکدیگر متفاوت هستند. این ظرفیت و یا این نیاز می تواند برای هر کسی متفاوت باشد. اما مهم است که دقیقا بدانیم چقدر به روابط اجتماعی نیاز داریم.

خیلی خب بیا این تست کوچک را با هم انجام بدهیم تا این میزان این نیاز را مشخص کنیم.

  1. وقتی که …… دوست نزدیک داشته باشم احساس می کنم خوشحال و راضی هستم.
  2. زمانی خوشحال می شوم که بتوانم ……….ساعت در روز را با دیگران سپری کنم.
  3. وقتی حالم خوب هست که بتوانم (۱٫همیشه ۲٫بعضی وقتها  ۳٫به ندرت  ۴٫هرگز ) به آدم هایی که دوست شان داریم مسیج دهیم.
  4. وقتی حالم خوب هست که بتوانم (۱٫همیشه ۲٫بعضی وقتها  ۳٫به ندرت  ۴٫هرگز ) به آدم هایی که دوست شان داریم زنگ بزنم.

پاسخ این ۴ سوال بسیار مهم است. چون مشخص می کند که به چقدر روابط اجتماعی نیاز داریم تا خوشحال باشیم. اگر بیشتر از این میزان روابط اجتماعی داریم باید کمش کنیم و اگر کمتر از حد نیاز داریم با توجه به پاسخ این سوال ها باید زیادش کنیم.

 

 

قدم چهارم: محدوده و جایگاه روابط دوستی ات را مشخص کن

در این قدم مشخص می کنیم که کی باید در کجا باشد.

زمانی که محدوده ای برای روابط مان مشخص نمی کنیم باعث ایجاد سردرگمی در روابط می شود.

بیا با یک تمرین ساده مشخص کنیم که چطور باید جایگاه دوستان و نزدیکمان را مشخص کنیم. یک قلم و کاغذ بردار.

دایره اصلی: نزدیک ترین

در این دایره بهتر است بین یک تا اسم را بنویسی. افرادی که بسیار بهت نزدیک هستند و از کنار آن ها بودن لذت می بری. افرادی که به راحتی می توانی راز های زندگی ات را با آن ها درمیان بگذاری.

 

دایره میانه: کسانی که از با آن ها بودن لذت می بری.

در این دایره نام افرادی را باید بنویسی که با آن ها خوش می گذرانی و از کنار آنها بودن لذت می بری. اگر بخواهم کارت را راحت تر کنم باید این سناریو را تصور کنیم.

تصور کن امروز جشن تولدت است.

دوست داری چه کسانی را به جشن تولدت دعوت کنی تا چند ساعتی را با همدیگر خوشبگذرانید.

 

دایره بیرونی: دوست داریم باشند اما هنوز نیستند.

در این دایره نام افرادی را بنویس که دوست داری با آن ها دوست باشی اما هنوز دوست نیستی یا با آنها ارتباطی نداری.

به طور مثال یکی از همکلاسی های باشگاه بدنسازی یا کلاس زبانت که به نظر آدم باحالی می آید و دوست داری جز دوستانت باشد.

 

 

قدم پنجم: با دیالوگ های کوچک یخ ها را بشکن

یک جک قدیمی هست که می گوید:

به دکتر روانشناسم گفتم من افسرده ام باید چی کار کنم. او به من گفت افسرده نباش و من دیگر افسرده نبودم.

حالا این داستان افرادی است که می گویند من تنها هستم. یک راه کار عمومی است که بهشان می گویند دیگر تنها نباش. برو با مردم معاشرت کن.

و در کمال نابوری انتظار دارند راه کار جواب بدهد.

اما احساس تنهایی همانطور که یک شبه به سراغ آدم نمی آید، یک شبه هم از بین نمی رود. باید قدم های کوچک را برداشت.

یک تحقیقی را اخیر که توسط University of British Columbia انجام شده بود را مطالعه می کردم.

یک گروه از افراد وجود دارند که ما به آن ها می گوییم رهگذار یا Passing People. افرادی که خیلی ساده از کنار آن ها عبور می کنیم.

  • همکلاسی.
  • همسایه.
  • باریستا(مسئول درست کردن قهوه) کافه.
  • غریبه ای که در پارک نشسته است.
  • و…

غلبه بر تنهایی

این افراد برای ما مهم نیستند به همین خاطر شروع کردن یک گپ ساده با آن ها راحت است چون احساسی نسبت به آن ها نداریم.

تمرین کوچکی که می توانی انجام دهی این است که اینبار که از کنار یکی از این دسته از آدم ها عبور کردی یک گپ کوتاه ساده بزنی.

 

قدم ششم: برداشتن یک قدم بزرگتر برای مکلامه عمیق تر

وقتی که قدم پنجم را انجام داده باشی حالا آماده برداشتن یک قدم بزرگتر هستی. یک مکالمه عمیق تر و طولانی تر.

از دایره درونی و میانی چند فرد را انتخاب کن. سعی کن با یکی از آنها قرار بگذاری یک تماس بگیری و یک مکالمه عمیق تر و طولانی تر داشته باشی.

برای شروع مکالمه می توانی درباره یکی از موضوعات زیر صحبت کنی:

  • جذاب ترین فیلمی که امسال دیده اند چه بوده است و چرا آن را دوست داشتند؟
  • من حوصله ام سررفته دنبال یک تفریح جدید باحال می گردم. باحالترین تفریحی که امسال داشتی چی بوده؟
  • چطور اینکار (یکی از توانایی هاشون) را انجام می دهی؟
  • و…

 

قدم هفتم: محیط لعنتی را تغییر بده

افراد تنها، عموما همواره در یک محیط مشخص هستند. این محیط می تواند اتاق شان، یا کاناپه داخل آپارتمان باشد. به نوعی همواره در محیط امن خود به سر می برند.

حالا در این محیط امن و تکراری مهم نیست چند کتاب در رابطه با روابط اجتماعی می خوانند مادامی که این محیط را ترک نکنند اتفاقی نمی افتد.

غلبه بر تنهایی

طبق آماری که به تازگی منتشر شده است:

  • ۲۸% مادرانی که فقط در خانه می مانند اعلام کردند که نوعی افسردگی را در طول روز تجربه می کنند.
  • تنها ۱۷% از مادران شاغل اعلام کردند افسرده هستند.

یعنی با در خانه نشینی ۱۱% احتمال افسردگی افزایش پیدا می کند.

پس تنها کاری که الان باید انجام بدهی این است که ۷ قدمی که در این مقاله توضیح داده شده را به ترتیب برداری و از همه مهمتر قدم هفتم است که باید از محیط امن خانه خارج شوی و با مردم واقعی روبرو شوی تا تجارب بهتر و جدیدتری را بدست بیاوری.

8 پاسخ
  1. mohammad
    mohammad گفته:

    استاد الان که همه در خانه هستیم و نمی تونیم بریم بیرون و با مردم معاشرت کنیم چیکار کنیم…
    اگر همین شبکه های اجتماعی هم نبودن که ساعت ها در اون وقت بزاریم که زندگی کسل کننده بود که البته بازهم هست😑

    پاسخ
  2. محمد منصوری
    محمد منصوری گفته:

    با درود و احترام جناب استاد صفوی گرامی….بسیار لذت بردم و مثل همیشه عالی و سرشار از نکات آموزشی بود .اساسا معتقد هستند که زمینه اغلب تنهایی ها با علایم افسردگی واضح ،مسایل ژنیتیک فرد در کنار تغییرات هومونی آنها و قرار گیری در یک محیط مساعد کننده منجر به بروز می شود .خود تنهایی به هر دلیل بیماری نیست ، زمانی این مسئله منجر به شرایط نامساعد می شود که باعث اختلال در روند عادی زندگی گردد و بخاطر همین تغییرات هورمونی است که علایم فلج کننده در زندگی ظاهر می شود . به همین دلیل اکثر داروهای ضد افسردگی بر پایه افزایش طول عمر هورمون های موثر در این اختلال مثل سروتونین و نور ادرنالین ساخته میشود و در عمل حال فرد خوب می شود و اجازه می دهد که از رخوت عمومی برون بیاید و سراغ تمرین های مهارتی و ارقراری ارتباط اجتماعی برود و زندگی عادی را از سر بگیرد.برقرار و پاینده باشید

    پاسخ
  3. Alireza.a
    Alireza.a گفته:

    استاد عزیز و‌گرانقدر و محبوب اولا سلام و‌عرض احترام خدمت شما
    این مطالب فوق العاده ترین و عاای ترین مطالی بود که دوسداشتم بخونم ایکاش ۱۰سال پیش این مطالب رو میخوندم و اثرگذاریش مثل الان بود به هر حال خیلی ممنونم از قرار دادن این مطالب بی نهایت عالی که منو متحول کرد و دقیقا شرح حال من بود، بخاط این حس خوب ۷تا حس خاث براتون آرزو میکنم و امیدوارم هر کدامش یهوویی درگیرتون کنه و اینقده بخندین و حالتون خوب باشه تا از این مطالب و بهترین از اینهارو بزارین تا بدرد همه بخوره و‌حال همه خوب باشه و هیچکس در این دنیای فانی احساس تنهایی نکنه و از زندگیش بهترین لذت هارو ببره و اون شخص تنها هم حس تنهایی رو به دیگران انتقال نده و خودش ی موتور متحرک باشه برای دادن حس خوب به افراد
    بازم بی نهایت سپاسگزارم بخاطر این مطلب عالی واقعا جایی نخونده بودمش و برای اولین بار بود وامروز جمعه بیشترین حس زندگیم رو گرفتم💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜

    پاسخ
  4. Faeze
    Faeze گفته:

    خیلی خوب بود .به خصوص اون تمرین دایره که باید مشخص میکردیم که در دایره‌ی اصلی چه اسم هایی باشه و همینطور داخل دایره های دیگه.مرسی از کمکتون

    پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *